strategia

Wstyd i DDA

Kluczowe zagadnienie w drodze do poznania siebie.

Czytając, słuchając, rozmawiając i szukając wspomnień w sobie, dotarłam do najgłębszej prawdy o DDA. Nazwałam to, co blokuje ich / nas przed życiem. Odpowiedzialnością za to obarczam wszechogarniający wstyd. 

różne doświadczenia 

Większość DDA miało o wiele gorsze doświadczenie choroby alkoholowej w domu, niż ja. Nie mniej, każdy kto choć raz był sam na sam w towarzystwie pijanego rodzica i innych ludzi wokół, zna to doświadczenie. Poczucie wstydu za zachowanie kochanej osoby staje się integralne z dzieckiem, świadomym sytuacji w jakiej bierze udział. 

Zwykle jest to doświadczenie, kiedy przełamana musi być bariera wejścia do pomieszczenia w jakim dziecko czuje się zagrożone, np. pub, bar, a gdzie znajduje się jego rodzic. Doświadczenie jest o tym trudniejsze, im większy opór i agresję przy próbie wyprowadzenia z tego miejsca stawia pijany rodzic. Co czuje wtedy dziecko? Strach, gniew, obawę o rozwinięcie sytuacji, samotność, odpowiedzialność, i wstyd – bo znowu wszystkie oczy w lokalu znajdują się na nim i jego bezwładnym rodzicu. 

Wstyd jest też obecny gdy nieświadomy rodzic wykonuje czynności, które zwyczajowo uważane są za obraźliwe, wyzywające lub zwyczajnie – nieprzyzwoite. Lub gdy w swoim upojeniu wraca środkiem jezdni do domu, wykrzykując przy okazji kompromitujące frazy. 

 

dziecko i jego środowisko rówieśnicze

O tym, że przedszkole lub szkoła mogą być traumatycznym doświadczeniem życia, wie wielu ludzi. Grupa rówieśnicza wzmacnia, ale także może zabić, także w sensie dosłownym. Dlaczego? Bo dostrzega słabość danego osobnika, jego nieumiejętność obrony, pewnego rodzaju niedopasowanie do ogółu. 

Wstyd odczuwany w wyniku świadomości, że ktoś rozpoznał mój sekret i wie, że mam pijącego rodzica nie pozwala w pełni rozwijać skrzydeł i pełnego, zdrowego potencjału dziecka. Zawsze w tzw. tyle głowy pozostaje świadomość, że w pozornie niewinnej sytuacji, ktoś nagle może wspomnieć, że widział nietrzeźwego rodzica kolegi X lub koleżanki Y. Salwy śmiechu i poniżające komentarze to tylko kwestia sekund. Te doświadczenia ranią do żywych struktur ciała, wyzwalając często poza psychicznym, także fizyczny ból. 

Co w sytuacji wyśmiania lub obrażania ma zrobić dziecko? Wstyd przed rodzicem – kochanym i zarazem nienawidzonym, jest porażającym doświadczeniem. Jeśli nie zostanie ono przerwane przez wyzdrowienie rodzica, mądre wsparcie pedagoga lub kogoś znaczącego dla dziecka, przerodzi się z czasem w syndrom, który w dorosłości przyjmuje akronim DDA. 

 

co z tym zrobić? 

Jak zawsze – nie zostawiam Cię bez wsparcia. Jeśli rozpoznajesz u siebie to odczucie, zapraszam Cię serdecznie do podjęcia wyzwania … uwolnienia się spod jego sideł. Przygotowuję dla Ciebie podcasty, w których będę mówić nie tylko o tym, jak pokonać niepożądany wstyd w życiu codziennym, ale też wzmocnić się pozytywnymi doświadczeniami. 

Poza podcastami, zapraszam Cię do udziału w tygodniowym treningu kompetencji. Dowiesz się podczas nich m.in. jak czerpać siłę ze swoich doświadczeń. To w październiku. A w międzyczasie, zapoznaj się koniecznie z moimi wpisami na blogu i czerp z nich wsparcie. Wstyd często nie jest jedynym wyzwaniem, przed jakim stoisz. Warto poznać siebie, to może być naprawdę piękna opowieść. 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments